Travel Journal

Dinsdag 13 september

Uitslapen, lekker zelf wafels bakken voor ontbijt, koffie. Dit motel heeft gelukkig een computer voor gasten. Ik ga bloggen, tussendoor doe ik mijn was. Ik raak weer eens iets kwijt in de was. Hoe doe ik dat toch? ik pak alle tassen uit, gooi diverse dingen weg en pak opnieuw in zodat ik met Henny maar 1 fietstas nodig heb en de 3 andere in de auto kunnen blijven. Ik bereid de komende dagen in Portland voor. Waar ga ik naar toe en hoe kom ik daar. Dat is handig want naar downtown gaan (8,6 mile van hier) en daar rondlopen levert vrij zeker frustraties en vermoeide voeten op. De afstanden tussen musea bijv. zijn gewoon te groot. Om de hoek stopt hier de sneltram van vliegveld naar down town. In het centrum rijdt de "streetcar" gratis rondjes.
Ik ga om de hoek eten en laat naar bed. Slapen gaat slecht. Alsof ik al weer thuis ben. Ik kijk van 3-4 am TV. Apart is dat dan in New York het vroege nieuws al is.

Woensdag 14 september
Weer lekker ontbeten. De internet verbinding op de kamer is zwak. Ik ga de foto's daarom in de lobby uploaden, van tekst voorzien en ze dan in de blog tekst plaatsen. Ik ga naar de stad boodschappen doen. Ik neem de sneltrein naar de stad. Deze is zeer vriendelijk voor fietsers en mensen met een handicapt. Zie de foto's. De binnenstad van Portland is aangenaam. Inderdaad doet erg Europees aan. Veel lopende mensen, de omvang van de binnenstad is beperkt. Daarnaast is er de "streetcar" een elektrische tram zoals in Arnhem die gratis door de stad zijn rondjes rijdt. Aangenaam en makkelijk.
Ik ga tenslotte bij de Thai eten. Als vegetarier is Thai's eten voor mij de eerste keuze in een grote stad. Ze kunnen als geen ander iets met Tofu doen. Ook hier is het aangenaam eten en goedkoop.
Na het eten is het inmiddels donker geworden. Opmerkelijk snel is de sfeer in de stad veranderd. Ik word aangesproken door de "onderlaag" van de maatschappij. Meestal gewoon geld om te eten/slapen. Die onderlaag was me vanmiddag niet opgevallen. Ook alle soorten drugs worden me te koop aangeboden. Onveilig voel ik me niet. Dit komt o.a. doordat er (nog) veel "security" op straat is. Meest opvallend en dreigend naar de onderlaag is de sheriff met groot kogelvrijvest en een keur aan wapens waaronder een enorm pistool op zijn borst. Ik loop met iemand van de onderlaag naar de tram. Hij neemt dezelfde tram als ik. Hij komt uit de bib. Hij maakt zich zorgen omdat komend weekend de sluiting van de bib van 7 naar 6 uur gaat. Ik wel al waarom. Hij is 75 jaar, Vietnam veteraan (dienstplichtige, er werd geloot of je moest of niet), getrouwd en gescheiden, woont in een ?? (ik begreep het niet of een stakaravaan vlak bij mijn motel of iets ergers. Dat laatste vrees ik). Is net overvallen maar een marinier van 75 blijft natuurlijk een marinier. Heeft de aanvaller overmeesterd. Hij vertelt me ongevraagd Vietnam. Of er een wekker afloopt. Gruwelijke details. Vietnam was voor een marinier moorden of vermoord worden. Niet toevallig denk ik heb ik vanmiddag net Matterhorn gekocht. Het wordt hier beschouwd als het ultieme Vietnam boek, een meesterwerk. Geschreven (in 30 jaar tijd!) door een marinier (had net een prestigieuse baan in universiteit Oxford Engeland gekregen toen hij werd uitgeloot) met het post traumatische stress syndroom. Vrijdag as komt hij naar Portland voor een lezing. Op sommige avonden kun je hier wel naar 5 schrijvers toe. Ik neem afscheid van hem, een zwerver met lang wit haar, geen tanden meer en in kapotte kleren. Ik ga naar mijn gerieflijke kamer, hij naar ???

Donderdag 15 september
Ik slaap hier slecht, ik val pas laat in slaat. Ik word daarom pas even na 8 uur wakker. Ik ga ontbijten, zaken doen, Henny bellen, bloggen. Met de middag naar de stad. Ik ga naar de AAA (onze ANWB) voor materiaal voor de vakantie met Henny. Daarna naar het museum voor moderne kunst. Een aangename verrrassing. Niet groot maar een mooie collectie van eind 19e eeuw tot nu beginnend met een mooie van Gogh. Ik ga vroeg eten omdat ik voor het donker weer thuis wil zijn. Ik val in slaap, wordt wakker, begin t lezen in Matterhorn en ga slapen.

Vrijdag 16 en zaterdag 17 september
Vooral veel met de fiets bezig geweest. Aan een fietsdoos komen duurde even. Zaterdagochtend was het zover. Prachtige Trek racefiets doos. Bij terugkomst bleek de fiets, die ik vrijdag al klaar had gemaakt, niet te passen. Alle tyraps weer verwijderd. Uiteindelijk moest ik de fiets bijna slopen tot een kale racefiets. Fietstas dragers achter en voor eraf. Zadel en zadelpen. Spatborden. Stuur moest veel meer naar achteren, bel en km teller klem moesten eraf. Remkabel voor los gemaakt. Een bidonhouder eraf. Voorwiel eruit en snelspanner eraf. Banden helemaal leeg en buitenband ingedrukt. De overblijvende fiets paste daarna. Vervolgens dit allemaal en de losse kleine onderdelen als pedalen er weer bij zien te doen net als de tent en het slaapmatje. Het ging allemaal net. Dichtplakken maar.

Zondag 18 september
Henny is coming. Snel naar het vliegveld. Vliegtuig is op tijd, lekker. Vliegtuig gaat landen/is geland. Fijn,l gelukkig. Uurtje wachten. Waar blijft ze. Douane natuurlijk. Ha daar is ze eindelijk. Heerlijk. De vakantie is begonnen.